Bezoek Olympiade Dresden, door Alwin Pauptit

Gejat van www.meppelerschaakvereniging.nl

We waren het eerst niet echt meer van plan, maar zaterdagochtend 15 november besloten mijn vriendin Tere en ik om toch even op de Olympiade in Dresden te kijken. Je moet je leden immers toch een beetje een hart onder de riem steken als ze zich zo uitsloven om de Meppeler eer in den vreemde hoog te houden. Om een uur of twaalf vertrokken wij en ondanks een kleine file in Duitsland waren we even na zessen in Dresden. Het duurde wel een tijdje voordat we het hotel hadden gevonden, hetgeen, naar later bleek, hetzelfde hotel was als waar Kees en de andere Ghanezen zaten!

Eerst nog even in de binnenstad rondgekeken, de winkels waren tot 20.00 uur open en zo vaak ben je nu eenmaal ook weer niet in Ost-Deutschland. Leuk was ook dat veel etalages speciaal voor de Olympiade versierd waren. En ook waren er veel posters en affiches in de stad ter promotie.

Toen naar de speelzaal, maar om 20.45 toen we daar kwamen, was het natuurlijk al afgelopen. Voordeel was wel dat we geen toegang hoefden te betalen en naar hartelust konden rondlopen. Het was alleen niet zo geweldig om te zien dat Ghana had verloren met 4-0 en ook de Nederlandse dames hadden volgens het scorebord verloren van China met 2,5-1,5.

Kees gebeld, maar er werd niet opgenomen, dus we zijn maar wat gaan eten in het prachtige centrum. Nadat het in de Tweede Wereldoorlog is platgebombardeerd door de Engelsen en de Amerikanen en nadat het puin in de DDR periode gewoon bleef liggen, hebben de Duitsers vanaf 1990 weer veel gebouwen hersteld, waaronder de imposante Frauenkirche.

Tijdens het eten belde Kees ineens en rond een uur of 23.00 ontmoetten we hem in de lobby van zijn hotel, waar een aantal landgenoten aan het schaken was. Althans, dat dacht ik, maar nadat ik na enig bestuderen toch echt niet Kees’ teamgenoten Robert en Eddy kon herkennen, bleek dat het een Nigeriaans team was.

Eddy en Robert waren al netjes aan het slapen als goede voorbereiding op de nieuwe wedstrijd. Kees zelf koos een andere voorbereidingstactiek:

Het was ook duidelijk dat Kees met grote teugen genoot van het hele spektakel! Echt leuk om hem zo blij en gelukkig te zien en het is natuurlijk ook heel bijzonder dat hij hier bij mag zijn!

De volgende dag ontmoetten we op hun hotelkamer ook Robert en Eddy die nog net de laatste openingsvarianten aan het bekijken waren.

Het was een warm weerzien nadat ik Robert en Eddy al vorige week dinsdag in Oasis had ontmoet. Heel aardige mensen!

Onze Ghanese vrienden wilden nog wat meer uitrusten voor de wedstrijd (qua instelling kunnen ze zo in MSV 1!) en we gingen dus alleen met Kees even wat drinken in de stad, die zowaar thee vond die niet te drinken was (dacht dat Kees inmiddels wel vieze-thee-immuun was). Hier nog wat andere Nederlanders (uut Dalfsen) tegengekomen die nog nooit van de Olympiade hadden gehoord. Maar misschien wel weer een nieuwe sponsor voor SmartKids erbij.

Op naar de speelzaal. De organisatie was echt geweldig, ze hadden het zelfs voor elkaar gekregen wat leuke paardjes op de gebouwen te krijgen, dus ook echt iets voor jou Sibbele!

En, als klap op de vuurpijl stond daar ineens een standbeeld van ene Johann op het paard (helaas niet op de foto te zien, maar er staat echt Johann).

Volgens Kees was ie voor Johann Kreuff, maar ik hou het op Johann Buwalda (met een oe). Terwijl we met open mond alle mooie historische gebouwen bewonderden, kwam ineens de speelzaal in zicht. Daar kwam we immers ook voor.

Kees mocht mooi de VIP-ingang in, en wij maar in de rij staan wachten. Je merkt het meteen he, dat je in Oost-Duitsland bent. Waar in Mainz (toernooitje waaraan een aantal enthousiaste MSV’ers elke zomer meedoet) alles nog mooi en strak geregeld is bij de ingang en de rijen, was het hier een grote bende. Maar natuurlijk wel met de grenzpolizei bij de ingang, dus toch maar netjes de kaartjes gekocht. En binnen was het ook al meteen raak. Terwijl ik wat foto’tjes met mijn Iphone aan het maken was, komt er een deftige jonge Duitser strak in pak met de woorden: “Das ist ein Handy, oder?”. Ik probeerde nog, ja, is inderdaad handig, maar daar trapte hij niet in. Hij moest echt uit toen de ronde begon. Niet dat ik me daar wat van aantrok, want anders hadden we niet deze mooie actiefoto’s van het Kees:

Het originele stuk met foto's staat hier:
http://www.meppelerschaakvereniging.nl/externe-competitie/bezoek-olympiade-dresden/